El presidente del Athletic debe saber euskera
La 'filosofía del Athletic' es innegociable para el que escribe. Filosofía tan breve como contundente. El Athletic Club se nutre de jugado@s nacid@s o formad@s fútbolisticamente en cualquiera de los siete territorios históricos de Euskalerria. Lehiatzeko horrelako erak guztiz hunkitu zuen bere garaian Franziako kirol egunkaria den L'Equipe: "Athletic: Caso único en el mundo". Y caso único seguimos siendo, nola filosofiari eutsiz, hala Lengo Mailan beti jokatuz, Bigarren Maila zer den ezagutu barik. Orain dela gutxi, hamaika egun iraun zuen 'Euskaraldia' kanpaina izenekoa dela eta, Athleticen hamaikakoa argazkilariaren aurrean jarri zen 'Euskaraldia' munduratuz pankarta batean...
"Aho bizi; belarri prest". Deseoso de hablar en Euskera; encantado de escucharte... Nik dakidanez, bai Joseba Agirrek zuzentzen duen taldean, bai eta Gaizka Garitanorenean, zenbat dira euskaldunak diren jokalariok?...hau da: Euskeraz egiteko gai direnak?... Gaizka Garitano bera, Iñigo Mtz, Balenziaga, Beñat Etxebarria, Iturraspe, Susaeta, Aduriz, Mikel San José... eta abarren bat, zihur aski... 'Euskaraldia'ren aldekoak jokalari oro, baina Euskaraz hitz egiteko orduan, gutxi, oso gutxi. El Athletic pretende representar al pueblo al que pertenece: "herritik sortu zinalako maite zaitu herriak"... Al pueblo y a su afición. Jendetza. Asko dira Euskera sortzez hizkuntza dutenak; beste askok ikasi egin dabe, eta polito moldatzen dira mikrofono baten aurrean: Mikel San José, kasu... Abenduak 27 bazkideok esango dute, bozkatuz, nor izango den Urrutiari lekukoa hartuko diona. Bi dira presindetegai: Uribe-Etxebarria eta Elizegi. Bietako batek ez du Euskaraz egiten, edo eta bada bat Euskeraz egiteko gauza dena...
Alguien cuyo sueño sea presidir este Club "caso único en el mundo" debería entender que, Ibaiganeko aulkian eseri ahal izateko Euskera ez dela "gaur erdiko ahuntzaren eztula gero!". Un presidente que no sea capaz de dirigirse a los socios en los dos idiomas que se hablan en La Catedral no debería presumir de un lema tal: "Gogoaren indarra". Desconozco las propuestas. Los programas. Baina jakin badakit idazteko zein ahoz jakinaraziko orduan, hizkuntza bat erabili behar dala, Euskara, Euskalerriari dagokiona delako... eta Gaztelania, por motivos obvios. Uribe-Etxebarriak, omen, ez daki Euskeraz, ez duelako ikasi izan nahi, edo, agian, jakin bazekielako eta indarraren poderioz "putzu sakon eta ilun bat"ean erori zitzaiolako bere arbasoen oparirik preziatuena. Aitor Elizegi, berriz, euskalduna da. Eta ageri da Gaztelaniaz berba egiterakoan ez dala mutu geratzen.
Alberto Uribe-Etxebarria, bere hobebeharrez, euskaltegira joateko garaiz dabil. Si así no fuera, no estaría legitimado para abanderar 'Euskaraldia'... eta 'Athletic: Gogoaren indarra' esan ordez, hobe "La fuerza de un sentimiento". Y es que, gaur egun, el presidente del Athletic no le puede obligar a un euskaldun a que renuncie a hablar en Euskera por el simple hecho de que a él le ha dado pereza aprender la lengua de su propio pueblo. Ese pueblo al que el Athletic se aferra con sus garras de León. Josu Urrutia, euskalduna. Bere lekukoa hartu gura dauena, ez. Inglesez, ederto seguru aski. Mal empezaría su proyecto. Izan ere, ekonomilari eta sukaldari baten artean, euskalduna garaile. P-S: U.D. Ourense presidente gaztea bezain jatorra den Modesto Garcia Pugak Galizaren berezko hizkuntza erabiltzen du berba egiteko zein idazteko orduan. F.C. Barcelonarenak, Kataluinari dagokiona. Gauzak horrela, Athleticen presidenteak erdera hutsean?... Ah, ze nolako lotsa!... Euskaraldia... Euskaraldia... Euskaraldia: Athleticen aldia! Por Luis María Pérez, 'Kuitxi', exfutbolista y periodista